Τελευταία Νέα

ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ

Άρθρα

Login Form

 Γράφει η Ελένη Σουλικιά

Οι λέξεις είναι πολύτιμο μέσον για την αποθήκευση γνώσης. Όταν όμως αγνοούμε το νόημά τους τότε είναι αφηρημένα νεκρά σύμβολα.

 

Η γνώση της ανάγνωσης και γραφής των λέξεων δε σημαίνει και γνώση του νοήματός τους. Για να γνωρίσουμε το νόημα μιας λέξης χρειάζεται να ‘χουμε ζήσει με προβληματισμούς τη χρήση του πράγματος ή της ιδέας που εκφράζει. Η φωτογραφία ενός πράγματος δεν αρκεί. Εκτός αν το συνδέσουμε με συγγενές γνωστό μας πράγμα.

Η στενή ζωή του σύγχρονου Έλληνα δεν παρέχει εμπειρίες γνώσης. Γνώσης της φύσης, του πολιτισμού, της κοινωνικότητας. Π.χ. το νόημα των λέξεων ψωμί, λάδι, τυρί, λαχανικά, φρούτα κ.λπ. σταματάει στην υπεραγορά.

Το νόημα των λέξεων χορός, μουσική, θέατρο, κ.ά. σταματάει στην ισοπεδωτική και υποβαθμισμένη αισθητικά σαβούρα της τηλεόρασης και του ραδιοφώνου (εκτός εξαιρέσεων).

Στον κοινωνικό τομέα το νόημα των λέξεων π.χ. συνεργασία, κοινωνική ευθύνη, τρόποι συμπεριφοράς σχεδόν απουσιάζει. Οι συνθήκες της απομόνωσης στις τσιμεντοπολυκατοικίες δεν προσφέρουν έργα συνεργασίας και κοινωνικής ευθύνης. Στο σχολείο δεν γίνεται διδασκαλία και με ομαδικά έργα, με πειράματα για μάθηση, με συνεργασία και ευθύνη για τη σωστή εκτέλεση ενός έργου, ώστε τα παιδιά να εσωτερικεύουν το νόημα αυτών των λέξεων. Ακόμη τα παιδιά δεν μπορούν να παίζουν στη γειτονιά τους ή το σχολείο τους ομαδικά αθλητικά παιχνίδια όπως π.χ. ποδόσφαιρο που απαιτεί συνεργασία, ευθύνη αλλά και πρωτοβουλία. Αλλά καταπιεσμένα παρακολουθούν παθητικά από τον καναπέ το εμπορικό ποδόσφαιρο.

Για τους παλιούς Καστανιώτες του 1950 (και για αρκετούς σημερινούς) αλλά και γι’ αυτές τις αναλφάβητες Καστανιώτισσες του 1910, οι λέξεις έπαιρναν το νόημά τους από τα βιώματα της καθημερινής ζωής τους. Π.χ. οι λέξεις ψωμί, λάδι, κρασί, τυρί, κρέας, μάλλινο, βαμβακερό ή μεταξωτό ύφασμα έπαιρναν το νόημά τους από τη διαδικασία της παραγωγής τους. Σκληρή δουλειά αυτή η παραγωγή αλλά προσφέρει βασική γνώση. Αυτή η γνώση με πείραμα επιστημονικής μεθόδου μετατρέπεται σε γνώση επιστημονική. Μαζί με το αλέτρι και το ξινάρι υπήρχε κι ο αργαλειός. Οι τότε γυναίκες έθρεφαν μεταξοσκώληκες κι έβγαζαν ένα είδος μαλλιού ακόμη κι από τα σπάρτα. Ακόμη κι η γνώση της λέξης νερό για το σύγχρονο Έλληνα των πόλεων είναι πολύ στενή. Για τους παλιούς Καστανιώτες και κάποιους σύγχρονους – είχε φαρδιά σημασία. Π.χ. στη δεκαετία του ’50 προβλήματα άρδευσης του κάμπου μας έκαναν να σκεπτόμαστε πόσο ωφέλιμο θα ήταν ένα φράγμα στις ρίζες του βουνού. Ένα φράγμα που θα συγκρατούσε τα νερά του χειμώνα για άρδευση των χωραφιών το καλοκαίρι αλλά και για ηλεκτροδότηση του χωριού μας.

Οι παλιοί Καστανιώτες και Καστανιώτισσες γνώριζαν ότι το καλύτερο νερό στον Αη-Μάμα ήταν αυτό της Βάγιας. Εύχομαι να βρεθεί κάποιος φωτισμένος χορηγός να πληρώσει για την κατεδάφιση εκείνου του αντιπεριβαλλοντικού οικοδομήματος που χτίστηκε ακριβώς πάνω από την πηγή της Βάγιας. Και τα παιδιά που καθάρισαν τον Καράμαλη και το Παλιοκκλήσι να καθαρίσουν κι αυτή την πηγή για να πίνει ο κόσμος το καλό νερό της ενώ θα μπορεί να συνεχιστεί και η εκτροφή της πέστροφας.

Αν μπορούσε να επαναλειτουργήσει κι ένας νερόμυλος θα μπορούσαν οι Καστανιώτισσες να παίρνουν αλεύρι για να φτιάχνουν λαλαγγίδες, χαλβά και ό,τι άλλο μπορούν.

Στον πολιτιστικό τομέα μπορεί οι παλιοί Καστανιώτες και Καστανιώτισσες στη ζωγραφική να είχαν μείνει στην παγωμένη εικόνα της αγιογραφίας. Αλλά την ποίηση, τη μουσική, το χορό τα βίωναν στη καθημερνή ζωή τους. Τραγουδούσαν τα πολλά δημοτικά τους τραγούδια (πάνω από 20) όχι μόνο στους γάμους και τα κουμπαριά για να χορέψουν αλλά και στις καθημερινές ενασχολήσεις τους π.χ. στο μάζεμα της ελιάς, στον τρύγο, το ξελούκισμα του αραποσιτιού κ.λπ. Όλοι τραγουδούσαν αυτά τα τραγούδια που ο Γκαίτε τα χαρακτήρισε συνέχεια του Ομήρου. Τώρα όμως τα χάσαμε. Τα εξαφάνισε η ισοπέδωση του ραδιοφώνου και της τηλεόρασης και μιας πολιτιστικής κατοχής.

Στον κοινωνικό τομέα οι παλιοί Καστανιώτες κατανοούσαν τις λέξεις συνεργασία, κοινωνική ευθύνη, από εμπειρίες της καθημερινής ζωής τους και διάλογο. Υπήρχαν και άγραφοι νόμοι δικαιοσύνης, αλληλεγγύης και τρόποι συμπεριφοράς «η βασική ηθική» για τον John Dewry.

Ο σύγχρονος Έλληνας ζει μακριά από τη φύση, με υποβαθμισμένες τις τέχνες και μια φτωχή κοινωνική ζωή. Έτσι έχει μια πολύ φτωχή κατανόηση των λέξεων αυτών των δραστηριοτήτων. Η έλλειψη αυτής της κατανόησης αποτελεί ένα είδος σύγχρονου αναλφαβητισμού.

 

 

Ελένη Κάντζα -Σουλικιά

Εκπαιδευτικός με μεταπτυχιακές

σπουδές στη φιλοσοφία της τέχνης

και της παιδείας

8 Ιουλίου 2010

Πρόσφατα άρθρα

Τεράστια ήταν η διαφήμιση του χωριού μας μέσω της προβολής του τελευταίου επεισοδίου της σειράς master-shef που είχε γυριστεί στη Γέφυρα. Μέχρι την ώρα που γρόφονται αυτές οι γραμμές (Πέμπτη μεσημέρι της12ης Απριλίου) το βίντεο που έχει ανεβάσει η παραγωγή του τηλεοπτικού σταθμού Star στο Youtube είχε 205.255 προβολές. Δείτε ολόκληρη την εκπομπή στο παρακάτω βίντεο

Tο Σάββατο 25 Νοεμβρίου, για ενδέκατη συνεχή χρονιά, έγινε στον Άγιο Μάμα η θεσμοθετημένη Γιορτή της Μπουκουβάλας για την έναρξη της ελαιοκομικής περιόδου. Ο θαυμάσιος καιρός συνετέλεσε στην αθρόα προσέλευση επισκεπτών παρά τις δυσκολίες από τη συνεχιζόμενη οικονομική κρίση.

Όλοι οι Λογκανικιώτες και Αλευρίτες πρέπει να αισθάνονται υπερήφανοι γατί σήμερα "γεννήθηκε" ένα ταλέντο.
Είναι ο Παναγιώτης Βούλγαρης με καταγωγή από τα δύο αυτά χωριά. Ο Πατέρας του, Βασίλης Βούλγαρης (δεν είναι πια μαζί μας) από την Αλευρού και η Μάννα του Ρίνα Ιατρού-Βούλγαρη από τον Λογκανίκο. Ο Παναγιώτης τα τελευταία χρόνια ζει και εργάζεται στο Βερολίνο της Γερμανίας.

Χρόνο με το χρόνο οι ανάγκες της χώρας μας σε αίμα αυξάνονται. Όλο και περισσότεροι συνάνθρωποί μας έχουν ανάγκη από τη δική μας εθελοντική προσφορά, για να μπορέσουν να κερδίσουν τη μάχη για τη ζωή. Ανάμεσά τους τραυματίες και πολυτραυματίες τροχαίων ατυχημάτων που αυξάνουν τη ζήτηση για αίμα, περιπτώσεις μεταμοσχεύσεων μυελού των οστών και οργάνων που απαιτούν μεγάλες ποσότητες αίματος και προϊόντων του, ασθενείς με αιματολογικά και ογκολογικά προβλήματα, έγκυες με επιπλοκές κατά τον τοκετό και πάσχοντες από Θαλασσαιμία (Μεσογειακή Αναιμία). Άνθρωποι κάθε φυλής, χρώματος, εθνικότητας, θρησκείας…

Το «ΣΠΑΡΤΑΘΛΟΝ» η κορυφαία αυτή διοργάνωση του αγώνα δρόμου Αθήνα- Σπάρτη των 247 χιλιομέτρων πραγματοποιήθηκε και φέτος με μεγάλη επιτυχία. Αποκλειστικός χορηγός στην διοργάνωση ήταν και φέτος το Ίδρυμα Σταύρου Νιάρχου. Στον αγώνα δρόμου υπεραποστάσεων συμμετείχαν 337 αθλητές –τριες από 35 χώρες. Πρώτος τερμάτισε ο Πορτογάλος Ζοάο Ολιβέιρα με χρόνο 23 ώρες 29’ και 08’’ και από Ελληνικής πλευράς ο δρομέας Στέργιος Αναστασιάδης με χρόνο 27 ώρες 44’ και 10’’.

Η Πνευματική Εστία Σπάρτης και το Σωματείο «Οι Φίλοι του Αμυκλαίου» διοργανώνουν έκθεση ζωγραφικής του Γιώργου Γιαννακάκη, με θέμα «Λακωνίας Τόπος» Τα έργα του Λάκωνα Γιώργου Γιαννακάκη έχουν έντονες επιρροές από τα προσωπικά του βιώματα και απεικονίζουν με ρεαλισμό και αμεσότητα τοπία, ανθρώπους και μνήμες του τόπου μας. Τα εγκαίνια της έκθεσης θα πραγματοποιηθούν στην αίθουσα "Αλέξανδρος Κουρής" στο κτίριο της Πνευματικής Εστίας Σπάρτης (Λυκούργου 82 και Χαμαρέτου) το Σάββατο 16 Δεκεμβρίου 2017 και ώρα 7:00 μ.μ.

Εγγραφείτε στο NewsLetter για άμεση και έγκυρη πληροφόρηση για τα νέα της κοινότητάς μας

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ


Ειδήσεις, powered by iNews

ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΑ

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ TV