Polydeuces.gr

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Του Νίκου Μοιράγια
Οι σκέψεις μου είναι απλές και σίγουρα δεν αποτελούν πρωτοτυπία. Παρόμοιες σκέψεις είναι δυνατό να διατυπωθούν και από άλλους συμπολίτες μας. Αρκεί αυτές να είναι συγκροτημένες και  ρεαλιστικές. Να απαντούν θετικά στα προβλήματα που απασχολούν τον πολίτη και την κοινωνία  και να συμβάλλουν μακροπρόθεσμα στη διαμόρφωση ενός θετικού κοινωνικού και οικονομικού περιβάλλοντος, όπου οι νέοι άνθρωποι θα μπορούν να ονειρεύονται και να κτίσουν ένα καλύτερο μέλλον.

Πριν εισέλθω στην ουσία του θέματος, θα αναφερθώ περιληπτικά στα προβλήματα, που εδώ και χρόνια  δοκιμάζουν αφόρητα την ελληνική κοινωνία.

Επί δεκαετίες, ο νομοταγής πολίτης αγωνίζεται, να επιβιώσει, έχοντας μόνιμα απέναντί του ένα αφιλόξενο κράτος.

Ο ικανός και έντιμος υπάλληλος ασφυκτιά, χρόνια τώρα, φυλακισμένος σε ένα καταπιεστικό περιβάλλον, που στραγγαλίζει κάθε δημιουργική του ικανότητα και διάθεση.

Η υγιής επιχειρηματικότητα αδυνατεί να αναπτύξει τις δεξιότητές της μέσα σε ένα εχθρικό περιβάλλον, με την πολυνομία και τις γνωστές γραφειοκρατικές αγκυλώσεις και δομές.

Η παιδεία αποτελεί προσφιλή χώρο στείρων κομματικών αντιπαραθέσεων και χώρο εξυπηρέτησης πολλών άλλων σκοπιμοτήτων και συμφερόντων.

Οι τομείς της υγείας και της γεωργίας αλώθηκαν από το παρασιτικό κεφάλαιο των λογής-λογής μεσαζόντων.

Τέλος, ολόκληρη η κοινωνία αποτελεί σήμερα ένα συνονθύλευμα ομάδων και συντεχνιών, που βρίσκονται σε μία συνεχή σύγκρουση συμφερόντων, με λίγους αλλά ισχυρούς θύτες και πολλά θύματα και με ένα κράτος που κλυδωνίζεται, ανήμπορο να προστατέψει το δίκιο των οικονομικά και κοινωνικά αδύναμων, που αποτελούν τη συντριπτική πλειοψηφία του λαού.

Μέσα σε αυτό το κλίμα και κάτω από την υποτιθέμενη «φροντίδα και ασφάλεια» που προσφέρει η «ομπρέλα» των Τροϊκανών, καλούμαστε να επιβιώσουμε ως έθνος και ως κοινωνία.

Ο  δρόμος της επιστροφής μας στη δική μας «Ιθάκη» είναι μακρύς και δύσκολος. Σε αυτούς τους χαλεπούς καιρούς θα πρέπει  να διεκδικήσουμε με περίσκεψη και σθένος, ότι μας στέρησαν και μας ανήκει.

Οι σκέψεις μου στρέφονται στη γενέτειρα μου και μάλιστα στον ευρύτερο χώρο του πρώην Δήμου Πελλάνας, που τις τελευταίες δεκαετίες βιώνει μια μεγάλη πληθυσμιακή συρρίκνωση, που οφείλεται στη συνεχή μείωση των εισοδημάτων και κυρίως στην αδράνεια της πολιτείας.

Ό τόπος αυτός είναι ιδιαίτερα προικισμένος από τη φύση με πλούσιες φυσικές πηγές και απαράμιλλα τοπία φυσικού κάλλους, με διάσπαρτες βυζαντινές   εκκλησιές, με τις αρχαιότητες της Πελλάνας και με την πλούσια λαογραφική του παράδοση.

Αυτήν τη σημαντική περιοχή είχα την τιμή, να τη ζήσω και ως δημοτικός σύμβουλος κατά την τετραετία 2003-2006.

‘Όπως κάθε ελληνική ύπαιθρος, κατά τις δεκαετίες του 50 & 60 ο χώρος αυτός υπήρξε θύμα μιας αθρόας φυγής, που προκάλεσαν η αστυφιλία και η μετανάστευση σε χώρες, όπως στον Καναδά, τις Η.Π.Α., την Αυστραλία και τη Δυτική τότε Γερμανία, αλλά ακόμη υπήρξε και θύμα μιας σκληρής εγκατάλειψης από την ελληνική πολιτεία.

Ακολούθησαν οι δεκαετίες της πληθυσμιακής συρρίκνωσης και του κοινωνικού μαρασμού, αφού η έλλειψη αναπτυξιακών υποδομών ανάγκαζε τους νέους να εγκαταλείπουν τις εστίες τους  και να εγκαθίστανται στα πλησιέστερα αστικά κέντρα.

Έτσι, όταν τα τελευταία χρόνια έγιναν κάποια βήματα με υποδομές αναπτυξιακού χαρακτήρα, απουσίαζαν από τον τόπο αυτόν τα νιάτα και το κατάλληλο εκείνο επιχειρηματικό δυναμικό, που θα άνοιγε δρόμους ανάπτυξης και κοινωνικής προκοπής.

Η σημερινή δυσμενής συγκυρία, θα πρέπει να μετατραπεί σε ευκαιρία για το ξεκίνημα νέων τρόπων ζωής.

Στον αγροτικό τομέα θα πρέπει να χρηματοδοτηθούν προγράμματα αειφόρου ανάπτυξης, που θα ενθαρρύνουν και θα στηρίζουν οικονομικά αγροτικές  δραστηριότητες, όπως:

α)  Μονάδων υπαίθριας, ή θερμοκηπικής καλλιέργειας για την παραγωγή βιολογικών οπωροκηπευτικών προϊόντων.

β)  Κτηνοτροφικών μονάδων βιολογικής εκτροφής.

γ) Μονάδων καθετοποιημένης παραγωγής βιολογικών αγροτικών και κτηνοτροφικών προϊόντων &

δ)  Μονάδων βιολογικής εκτροφής πουλερικών, ιχθυοκαλλιεργειών κ.λ.π.

Οι προϋποθέσεις που πληρούνται για τη χρηματοδότηση αυτών των  δραστηριοτήτων είναι οι εξής:

1. Ολόκληρη η περιοχή είναι πλούσια σε υδάτινους πόρους, η δε καλλιεργήσιμη γη  είναι κατά το μεγαλύτερο μέρος της εγκαταλειμμένη, ή τελεί σε κατάσταση αγρανάπαυσης επί πολλές δεκαετίες. Κατά συνέπεια,  το έδαφός της θεωρείται ελάχιστα επιβαρυμένο από  τοξικές ουσίες της  συμβατικής γεωργίας και ιδιαίτερα από  τη χρήση φυτοφαρμάκων.

2. Όλοι οι κάμποι των οικισμών που ευρίσκονται κατά μήκος της λεκάνης απορροής του Ευρώτα, με εξαίρεση εκείνους των οικισμών Λογκανίκου και Παρδαλίου που έχουν επάρκεια νερού επιφανειακής και υπόγειας ροής αντίστοιχα, έχουν το προνόμιο να έχουν εγκατεστημένα σύγχρονα δίκτυα άρδευσης (κλειστού κυκλώματος).

Πρόκειται  για τους κάμπους των οικισμών Καστορείου (με δύο αρδευτικά συστήματα), της Πελλάνας και ακόμη των οικισμών Σελλασίας και Κονιδίτσας (πρώην Δήμου Οινούντος).

Τα έργα αυτά πραγματοποιήθηκαν με τη συγχρηματοδότηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ελληνικού δημοσίου και είναι περιττό να τονισθεί, ότι λόγοι τοπικών αναγκών και εθνικής οικονομίας επιβάλλουν να αξιοποιηθούν στον καλύτερο δυνατό βαθμό.

3. Είναι ευχερής η προμήθεια ενέργειας, με  δυνατότητα επιλογής  ανάμεσα στη Δ.Ε.Η. και στα φωτοβολταϊκά συστήματα.

4.  Η νέα οδική αρτηρία Σπάρτης – Λεύκτρου φέρνει πιο κοντά τον χώρο παραγωγής με τις αγορές διάθεσης του προϊόντος &

5.  Κατά το «ουδέν κακόν αμιγές καλού», η κρίση αυτή και οι συνέπειές της μπορούν να λειτουργήσουν σαν ευκαιρία για την επιστροφή πολλών συμπατριωτών μας στη μάνα γη.

Στον αγροτοτουριστικό τομέα σημαντική ώθηση μπορεί να δώσει μια καλύτερη προσέγγιση εκ μέρους της πολιτείας στο θέμα των αρχαιοτήτων της Πελλάνας και αυτή είναι η συνέχιση των ανασκαφών.

Τα μέχρι τώρα ευρήματα και οι επιστημονικές θέσεις του καθηγητή και υπεύθυνου των ανασκαφών αρχαιολόγου κ.  Θ. Σπυρόπουλου δείχνουν, πως ο χώρος αυτός μπορεί να κρύβει ενδιαφέρουσες ιστορικές αλήθειες.

Το Μυκηναϊκό νεκροταφείο με τους λαξευτούς θολωτούς τάφους, ιδιαίτερα ο βασιλικός τάφος, φανερώνουν, ότι η Πελλάνα υπήρξε ακμαίο Μυκηναϊκό κέντρο με συνεχή κατοίκηση.

Εάν αμφισβητείται το πιο σημαντικό εύρημα των ανασκαφών, που είναι η  ανακάλυψη του Βασιλικού Ανακτόρου του Μενελάου και της Ελένης, θα πρέπει να μας δοθεί μια τεκμηριωμένη επιστημονική απάντηση περί του αντιθέτου. Διαφορετικά, η καλύτερη απάντηση πρέπει να είναι η συνέχιση των ανασκαφών, που μπορεί να  οδηγήσει στην  ιστορική αλήθεια.

Η ανάδειξη και προβολή των αρχαιοτήτων της Πελλάνας συνδυασμένη με την επισκεψιμότητα των βυζαντινών εκκλησιών και των όμορφων φυσικών τοπίων του ανατολικού Ταϋγέτου σε ολόκληρο το μήκος του από τη Βορδόνια μέχρι το Λογκανίκο, θα προκαλέσει το ενδιαφέρον πολλών επισκεπτών για αγροτικό τουρισμό, που θα ωφελήσει οικονομικά τον τόπο και τη Λακωνία.

Η προοπτική αυτή μαζί  με την ανάπτυξη του αγροτικού τομέα και την ενεργοποίηση της οδικής αρτηρίας Σπάρτης – Λεύκτρου θα προσφέρουν νέες δυνατότητες εξέλιξης στην περιοχή και θα αυξήσουν το ενδιαφέρον των κατοίκων για μόνιμη εγκατάσταση.

Τότε, τα όνειρα των προγόνων τους, που κάποτε για λόγους βιοπορισμού αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τις εστίες τους, αναζητώντας  νέες πατρίδες, θα πάρουν την εκδίκησή τους. Είθε…..

Νίκος Μοιράγιας

Συνταξιούχος Ο.Τ.Ε.