Polydeuces.gr

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Γεννήθηκε στο Γεωργίτσι το 1873. Δεν έχει σωθεί ένα χαρτί, που να αναφέρει κάτι για τη ζωή του. «Παιδιάς έζησε στο Γεωργίτσι, μετά έφυγε για την Αθήνα. Εκεί πέθανε το 1941 από την πείνα, που θέριζε τους ανθρώπους, λόγω της γερμανικής κατοχής. Είχε κι έναν αδερφό, τον Κώστα. Μαζί έφτιαξαν το Ηρώο της Μαγούλας στη Σπάρτη και το Μνημείο Πεσόντων της Τρίπολης στην Πλατεία Άρεως», Δημ. Τσερωτάς.

Η οικογένειά τους ήταν φτωχή. Από το μικρό καλυβόσπιτο, όπου γεννήθηκαν, σώζονται μόνο ερείπια με τα μικρά παράθυρα στενά σαν πολεμίστρες. Το έμφυτο ταλέντο τούς έφερε στην Αθήνα και γράφτηκαν στη Σχολή Καλών Τεχνών. «Οι επιδόσεις τους είναι εκπληκτικές. Ο Πέτρος έρχεται πρώτος στο Τμήμα της Ζωγραφικής και δεύτερος στο Τμήμα της Γλυπτικής, ενώ ο Κώστας, για πέντε συνεχή χρόνια, είναι πρώτος στο Τμήμα της Γλυπτικής απ’ όπου και αποσπά την τελευταία χρονιά το Χρυσοβέργειο βραβείο για πρωτοεμφανιζόμενους καλλιτέχνες».

Ευγενία Γ. Δαρβίρη. «Στις αρχές του 20ου αιώνα, λίγο πριν από τους Βαλκανικούς Πολέμους, η γενιά φλογερών διανοούμενων και καλλιτεχνών, διακατέχονταν από την ανάγκη για Δημιουργία αυτόχθονη, αλλά συγχρόνως της εποχής τους, με μάτι στο μέλλον. Στις 3 Ιουλίου 1909 ο μουσικός Μανώλης Καλομοίρης, οι γλύπτες Θωμάς Θωμόπουλος και Πέτρος Ρούμπος, ο αρχιτέκτονας Αριστοτέλης Ζάχος, η μουσικοσυνθέτις Νίνα Φωκά, η Αύρα Θεοδωροπούλου και ο Αλέξανδρος Μαυρουδής υπέγραψαν το πρωτόκολλο και ίδρυσαν στο σπίτι της Αύρας Θεοδωροπούλου τον «Κύκλο Ελληνικής Τέχνης». Σκοπό είχαν «την μελέτην, την διαμόρφωσιν και την ανύψωσιν εν Ελλάδι των Ωραίων Τεχνών, καθ’ εαυτών ή εφηρμοσμένων με βάσιν το αληθινόν ελληνικόν πνεύμα, νέον, βυζαντινόν και αρχαίον…σημαία τους ένα άτομο, ένας ποιητής: ο Κωστής Παλαμάς» Από άρθρο του Αντώνη Κ. Αντωνιάδη, Αρχιτέκτων-Πολεοδόμος. Κατά την περίοδο αυτή στήνονται δημόσια γλυπτά, κυρίως τιμητικές προτομές, σε χώρους της πόλης της Κέρκυρας, έργα αθηναϊκών εργαστηρίων. Ο Πέτρος Ρούμπος συμμετέχει και δημιουργεί την προτομή του Λορέντζου Μαβίλη. Στην ομώνυμη Πλατεία των Αθηνών στήνεται μία άλλη το 1938(έτος δημιουργίας το 1915). Οι κριτικοί Τέχνης χαρακτηρίζουν την προτομή αυτή ως μία από τις ωραιότερες προσπάθειες των κλασικιστικών τάσεων της νεοελληνικής Γλυπτικής.

Tον Αύγουστο του 1917 στη Θεσσαλονίκη, που πρόσφατα είχε ελευθερωθεί από την Οθωμανική Αυτοκρατορία, ξέσπασε πυρκαγιά από ένα τυχαίο γεγονός και άλλαξε τη φυσιογνωμία της πόλης. Προκλήθηκαν καταστροφές στο 32% της πόλης. Συγκροτήθηκε επιτροπή εφταμελής για το νέο σχεδιασμό της Θεσσαλονίκης. Ο Κώστας Ρούμπος, αδερφός του Πέτρου, εργάστηκε κοντά στον αρχιτέκτονα Αριστοτέλη Ζάχο για την αποκατάσταση του Ναού του Αγίου Δημητρίου. Από αυτήν την περίοδο έχουμε το Λεύκωμα «Η Θεσσαλονίκη μέσα από το φακό του Αριστοτέλη Ζάχου. Ο Πέτρος Ρούμπος ζωγράφιζε τοπία, εικόνες σκίτσα και έστηνε ηρώα.

Έργα του (εκτός από αυτά που ήδη αναφέρθηκαν) είναι:

Αυτοπροσωπογραφία

Προσωπογραφία του Περικλή Γιαννόπουλου (περιοδικό «ο καλλιτέχνης», Μάιος 1910)

«Τοπίο με δένδρα», λάδι σε ξύλο, στη Συλλογή του Μουσείου Της Πόλεως Των Αθηνών Βούρου- Ευταξία.

Εικόνες του Τέμπλου και το Δωδεκάορτο στην εκκλησία της Υπαπαντής και στον Άγιο Νικόλαο στο Γεωργίτσι.

Εικόνες του Τέμπλου στην εκκλησία της Γέννησης της Θεοτόκου στο Καστόρι.

Εικονογράφησε βιβλία όπως: « Τα Δημοτικά Τραγούδια» του Άγιδος Θέρου

« Τα Τσιλικροτά» του Κώστα Πασαγιάννη

«Οι Άθλιοι των Αθηνών» του Ι. Κονδυλάκη

Tαφική προτομή του Ιωάννη Χρυσάφη (Α Νεκροταφείο Αθηνών)

Ταφικό Μνημείο Αθηνογένους, μεγάλων διαστάσεων, στο Α Νεκροταφείο

Ταφική ανάγλυφη προτομή του Αναγνώστη Καράγιαννη στο Νεκροταφείο της Πελλάνας.

Οι αδερφοί Κώστας Ρούμπος και Πέτρος Ρούμπος πέθαναν στην Αθήνα. Οι κριτικοί Τέχνης εκφράστηκαν με ενθουσιώδη και κολακευτικά σχόλια γι αυτούς. Τα έργα τους είναι μνημειώδη. Καιρός είναι να τους τιμήσουμε κι εμείς, γιατί είναι καύχημα και τιμή δική μας που οι δυο αυτοί καλλιτέχνες γεννήθηκαν στον τόπο μας.

Β. Κεμερίδου